|
Era un omu
tuttu cori, ca uffriva vinu e pani, ma 'ppi curpa d'un curnutu lu
chiamaru "Cani Cani"...
Un gnornu un vili carritteri vinu e ciascu ci rubbò, e iddu,
jennucci d'arreri accussi ci banniò:
"Cani, cani mi rubbasti chiddu ciascu chinu di vinu, ca ju a siti ci
livava a carchi poviru mischinu.
Cani cani voli diri, omu vili e senza cori, jo ci fici nu piaciri
iddu inveci mi rubbo!"
Perciò, pensu e dicu, amici sutta
sutta, in cunfidenza, ca 'nto nostru munnu nun c' è mai ricunuscenza... |

Nonno Peppino |